Mechanik okrętowy

Alternatywne, neutralne płciowo nazwy dla stanowiska: Mechanik okrętowy

Polskie propozycje

• Mechanik okrętowy / Mechaniczka okrętowa
• Mechanik / Mechaniczka urządzeń okrętowych
• Monter / Monterka urządzeń okrętowych (zakres montażowo-naprawczy)
• Osoba pracująca jako mechanik okrętowy
• Kandydat / Kandydatka na stanowisko mechanika okrętowego

Angielskie propozycje

• Marine Mechanic
• Ship Mechanic

Zarobki na stanowisku Mechanik okrętowy

W zależności od doświadczenia i rodzaju prac możesz liczyć na zarobki od ok. 6000 do 11000 PLN brutto miesięcznie, a przy delegacjach i pracy zmianowej (z nadgodzinami) realne widełki mogą być wyższe.

Na wysokość wynagrodzenia najczęściej wpływają:

• Doświadczenie zawodowe (samodzielność, czytanie dokumentacji, pasowanie, montaż, remonty)
• Region/miasto (zwłaszcza rynek Trójmiasta i rejonów stoczniowych)
• Branża/sektor (stocznie produkcyjne vs. remontowe, armatorzy, podwykonawcy offshore)
• Certyfikaty i specjalizacje (np. uprawnienia spawalnicze, prace w przestrzeniach zamkniętych)
• System pracy (zmiany, nadgodziny, praca w porcie/na statku, delegacje)
• Zakres odpowiedzialności (nadzór nad ekipą, rozruchy i próby, odbiory techniczne)

Formy zatrudnienia i rozliczania: Mechanik okrętowy

W tym zawodzie dominują etaty w stoczniach i firmach podwykonawczych, ale częste są też kontrakty projektowe przy remontach i budowach jednostek.

• Umowa o pracę (pełny etat; czasem część etatu przy mniejszych zakładach lub działach utrzymania ruchu)
• Umowa zlecenie / umowa o dzieło (częściej przy krótkich pracach montażowych lub wsparciu serwisowym)
• Działalność gospodarcza (B2B) – popularna wśród doświadczonych specjalistów pracujących projektowo lub w delegacjach
• Praca tymczasowa / sezonowa – przy spiętrzeniach zleceń, dokowaniach, przestojach remontowych
• Kontrakty zagraniczne/delegacyjne (praca w stoczniach i na serwisach, rozliczana kontraktowo)

Typowe formy rozliczania to stawka miesięczna (etat) oraz stawka godzinowa/dobowa (zlecenia, B2B). Często występują dodatki za zmiany nocne, nadgodziny, pracę w trudnych warunkach i delegacje.

Zadania i obowiązki na stanowisku Mechanik okrętowy

Praca obejmuje montaż, dopasowanie, uruchomienie oraz utrzymanie sprawności urządzeń i elementów wyposażenia okrętowego – zarówno w stoczni, jak i na jednostce.

• Odczytywanie rysunków technicznych, schematów oraz zaleceń wykonawczych armatora
• Wykonywanie szkiców usytuowania konstrukcji i urządzeń na statku
• Trasowanie, dopasowywanie i pasowanie elementów (cięcie, piłowanie, gięcie, wiercenie, gwintowanie)
• Składanie i łączenie części w podzespoły i zespoły (śruby, kołki, wpusty, kliny, nity)
• Prace spawalnicze związane z montażem i naprawami (zgodnie z technologią i BHP)
• Montaż na statku konstrukcji stalowych i elementów wyposażenia (np. włazy, poręcze, przejścia, podłogi, zbiorniki)
• Montaż i regulacja urządzeń pokładowych, przeładunkowo-transportowych, sterowych i nawigacyjnych
• Dobór oraz obsługa narzędzi i urządzeń (wiertarki, szlifierki, prasy, podnośniki, sprzęt spawalniczy)
• Wykonywanie pomiarów i kontrola pasowań z użyciem przyrządów kontrolno-pomiarowych
• Próby działania po montażu, udział w próbach na uwięzi i w morzu oraz przekazywanie wyników do kontroli technicznej
• Naprawy, remonty i konserwacje urządzeń okrętowych, usuwanie usterek
• Organizacja stanowiska pracy oraz przestrzeganie przepisów BHP i PPOŻ

Wymagane umiejętności i kwalifikacje: Mechanik okrętowy

Wymagane wykształcenie

• Najczęściej wykształcenie branżowe (technikum lub szkoła branżowa) w kierunkach: mechanika, mechatronika, budowa okrętów, mechanik-monter maszyn i urządzeń
• Na stanowiskach bardziej technicznych: studia (np. mechanika i budowa maszyn, okrętownictwo) – mile widziane, ale nie zawsze wymagane

Kompetencje twarde

• Czytanie dokumentacji technicznej (rysunki, schematy, instrukcje montażu)
• Umiejętność pasowania i montażu mechanicznego (połączenia śrubowe, nitowane, wpustowe)
• Podstawy spawania i przygotowania elementów do spawania (w zależności od stanowiska)
• Obsługa elektronarzędzi i narzędzi warsztatowych (wiertarki, szlifierki, prasy)
• Posługiwanie się przyrządami pomiarowymi (suwmiarka, mikrometr, czujniki, przymiary)
• Znajomość zasad BHP, PPOŻ oraz pracy w środowisku stoczniowym
• Podstawy hydrauliki/pneumatyki (często przy urządzeniach pokładowych)

Kompetencje miękkie

• Dokładność i odpowiedzialność (bezpieczeństwo eksploatacji statku)
• Dobra organizacja pracy i samodzielność
• Komunikacja w zespole (współpraca z kontrolą jakości, spawaczami, elektrykami)
• Odporność na stres i presję terminów podczas dokowań i odbiorów
• Gotowość do pracy w delegacji i elastyczność

Certyfikaty i licencje

• Uprawnienia spawalnicze (w zależności od zakresu obowiązków)
• Uprawnienia do obsługi urządzeń transportu bliskiego (np. suwnice/żurawie/wózki) – jeśli wymagane na danym stanowisku
• Szkolenia BHP: praca na wysokości, praca w przestrzeniach zamkniętych, prace gorące
• SEP (mile widziane, gdy praca zahacza o urządzenia i instalacje pomocnicze)
• Język angielski techniczny (atuty przy projektach z armatorami i dokumentacji)

Specjalizacje i ścieżki awansu: Mechanik okrętowy

Warianty specjalizacji

• Montaż urządzeń pokładowych i wyposażenia – prace montażowe na kadłubie i pokładach (włazy, poręcze, konstrukcje, mechanizmy)
• Mechanik urządzeń przeładunkowo-transportowych – wciągarki, windy, urządzenia cumownicze, żurawiki, mechanizmy transportowe
• Serwis i remonty (dokowania) – diagnostyka usterek, naprawy, regeneracje, praca pod presją czasu
• Mechanika sterowa i napędy pomocnicze – regulacje, pasowania i odbiory mechanizmów sterowych oraz powiązanych układów
• Brygadzista/koordynator montażu – organizacja pracy ekipy, kontakt z kontrolą jakości i nadzorem stoczniowym

Poziomy stanowisk

• Junior / Początkujący – prace pomocnicze, nauka dokumentacji, podstawowe montaże pod nadzorem
• Mid / Samodzielny – samodzielne pasowanie, montaż, regulacje, udział w próbach i odbiorach
• Senior / Ekspert – trudne montaże, diagnostyka, prowadzenie robót, kontakt techniczny z nadzorem/armatorem
• Kierownik / Manager – kierownik robót, kierownik brygady, mistrz produkcji, koordynator projektu

Możliwości awansu

Typowa ścieżka to przejście od stanowiska montersko-ślusarskiego do samodzielnego mechanika okrętowego, następnie do roli brygadzisty lub lidera robót i dalej do nadzoru (mistrz, kierownik robót, koordynator produkcji/serwisu). Część osób rozwija się w kierunku specjalisty ds. uruchomień i prób morskich, kontroli jakości lub serwisu wyjazdowego.

Ryzyka i wyzwania w pracy: Mechanik okrętowy

Zagrożenia zawodowe

• Urazy mechaniczne (skaleczenia, przygniecenia, zakleszczenia) podczas montażu i transportu elementów
• Hałas, pyły i dymy spawalnicze; ryzyko poparzeń przy pracach gorących
• Upadki z wysokości oraz potknięcia w warunkach stoczniowych
• Praca w przestrzeniach zamkniętych (ryzyko niedotlenienia, ograniczona ewakuacja) – zależnie od zleceń
• Obciążenie fizyczne (wymuszona pozycja, dźwiganie, praca w ciasnych przestrzeniach)

Wyzwania w pracy

• Wysokie wymagania jakościowe i dokładność pasowań (odbiór techniczny, próby)
• Praca pod presją terminów, szczególnie przy dokowaniach i końcówkach projektu
• Koordynacja z innymi branżami (spawacze, elektrycy, automatycy, malarnia, izolacje)
• Zmienne warunki pracy: nabrzeże, hala, wnętrza statku, czasem delegacje

Aspekty prawne

Mechanik okrętowy odpowiada za wykonywanie prac zgodnie z dokumentacją techniczną, procedurami stoczni i przepisami BHP/PPOŻ. W praktyce istotne są wymogi kontroli jakości, dopuszczenia do określonych prac (np. prace gorące, wysokościowe, w przestrzeniach zamkniętych) oraz odpowiedzialność za bezpieczne przekazanie urządzeń do prób i eksploatacji.

Perspektywy zawodowe: Mechanik okrętowy

Zapotrzebowanie na rynku pracy

Zapotrzebowanie na mechaników okrętowych w Polsce zwykle utrzymuje się na stabilnym poziomie, z okresowymi wzrostami wynikającymi z cykli zamówień stoczniowych, remontów i dokowań oraz projektów offshore. Trójmiasto i regiony z zapleczem stoczniowym tradycyjnie oferują najwięcej możliwości. Dodatkowym czynnikiem jest luka pokoleniowa w zawodach technicznych i rosnące znaczenie serwisu oraz modernizacji istniejących jednostek.

Wpływ sztucznej inteligencji

AI jest raczej wsparciem niż bezpośrednim zastępstwem. Może przyspieszać planowanie prac, zarządzanie utrzymaniem ruchu (predykcja awarii), analizę danych z czujników czy przygotowanie dokumentacji i list kontrolnych. Rdzeń pracy – montaż, pasowanie, regulacje i naprawy w realnym środowisku statku – pozostaje trudny do automatyzacji, ale rośnie znaczenie umiejętności pracy z dokumentacją cyfrową i systemami diagnostycznymi.

Trendy rynkowe

Widoczne są: większa standaryzacja i kontrola jakości, digitalizacja dokumentacji (tablety, checklisty), nacisk na bezpieczeństwo pracy, rozwój projektów offshore i energetyki morskiej oraz modernizacje jednostek pod kątem efektywności energetycznej. Coraz częściej ceniona jest wielozadaniowość (mechanika + podstawy hydrauliki/pneumatyki + umiejętność pracy z pomiarami i odbiorami).

Typowy dzień pracy: Mechanik okrętowy

Dzień pracy zależy od etapu projektu (budowa/wyposażanie/remont) i miejsca (hala, nabrzeże, statek). Najczęściej łączy prace montażowe z kontrolą wymiarów, regulacją i współpracą z innymi działami.

• Poranne obowiązki: odprawa BHP, omówienie zakresu robót, pobranie dokumentacji i narzędzi, przygotowanie stanowiska
• Główne zadania w ciągu dnia: pasowanie i montaż elementów, wiercenie/gwintowanie, skręcanie lub sczepianie, regulacje mechanizmów, pomiary kontrolne
• Spotkania, komunikacja: uzgodnienia z brygadzistą, kontrolą jakości i innymi branżami; zgłaszanie gotowości do odbioru lub prób
• Zakończenie dnia: porządkowanie stanowiska, zabezpieczenie prac, wpisy w dokumentacji, przekazanie informacji kolejnej zmianie (jeśli dotyczy)

Narzędzia i technologie: Mechanik okrętowy

Mechanik okrętowy korzysta z narzędzi ślusarsko-montażowych, sprzętu do obróbki metalu, podnoszenia elementów oraz przyrządów pomiarowych. W wielu stoczniach rośnie udział dokumentacji cyfrowej i procedur kontrolnych.

• Narzędzia ręczne: klucze (w tym dynamometryczne), wkrętaki, młotki, pobijaki, ściągacze
• Elektronarzędzia: wiertarki, szlifierki, wkrętarki, piły, gwintownice
• Urządzenia warsztatowe: prasy, imadła, stoły montażowe
• Sprzęt spawalniczy i osprzęt do prac gorących (zależnie od stanowiska)
• Urządzenia podnośne i transportowe: wciągniki, zawiesia, podnośniki, suwnice (często we współpracy z operatorem)
• Przyrządy kontrolno-pomiarowe: suwmiarki, mikrometry, czujniki zegarowe, poziomice, szczelinomierze
• Dokumentacja i systemy: rysunki 2D, instrukcje montażu, checklisty jakości, czasem CMMS/arkusze raportowe